Orman Melikesi (Melanargia Galathea)

Erkek kelebek

Yonca çiçeği üzerinde dişi kelebek

Kanatların üstten görünüşü

37-52 milimetre büyüklüğünde olan bu kelebeğin kanatlarının üst yüzeyi siyah veya kahverengi ve beyaz alanlardan oluşan bir desene sahiptir. Kelebeğin Almanca adı bu desenin satranç tahtasına benzemesinden gelir. Kanatların alt tarafı ise çoğunlukla beyaz açık kahverengi arası renklerde olup gri lekeler bulundurur.

Yukarıdaki fotoğrafları yakınlardaki küçük bir çimenlikte çektim. Burada belli tür çimenler ve yoncalar çokça bulunmakta. Bu kelebekleri özellikle pembe yonca çiçekleri üzerinde görüyorum. Korktuklarında da yolun kenarındaki çalılara konup bekliyorlar.

Kelebekler tek nesil halinde Haziran sonundan Ağustos'a kadar uçarlar. Burada belki de bu sene havaların sıcak olmasından dolayı Haziran başından beri ortalıktalar. Eylül ayından itibaren bir sonraki Haziran'a kadar tırtıllara rastlamak mümkündür. 

Dişi kelebek uçarken hedef gözetmeden yumurtaları aşağı doğru bırakır. Tırtıllar çeşitli çimen türleriyle beslendiklerinden bu alışılmadık yöntem sorun olmaz. Yumurtalar diğer türlerin yumurtalarından daha büyüktür çünkü tırtıllar besin bulamadan kışı geçirmek zorunda kalacaklardır. Gece aktif olan tırtıllar gelişimleri süresince beslendikleri bitki çeşitlerini değiştirirler. 

Agapanthia villosoviridescens

Isırgan yaprağı üzerinde dinlenirken

10-23 mm büyüklüğe ulaşan bu böceklerin larvaları ısırgan, devedikeni gibi bitkilerin gövdelerinde yaşar ve gelişimlerini tamamlar. Kışı buralarda geçirdikten sonra ilkbaharda kozalara girerler ve Mayıs'ta da kozadan çıkarlar. 

Siona Lineata

Beyaz yonca çiçeğine konmuş güve

Gündüz uçan bu güve yaklaşık 35-45 mm büyüklüğe erişir. Bu özellikler bu güvenin beyaz kelebeklerle karıştırılmasına yol açabilir ama arada tabii ki başka farklar vardır. Bu güvenin antenleri sicim gibi düzken kelebeklerde antenlerin uçları küçük bir koni şekindedir. Uçuş davranışları da beyaz kelebeklerinkinden farklıdır. Genelde dinlenmek için alçak bitkilere konarlar ve korkutulduklarında sadece birkaç metre uçup yeniden konarlar.

Bu güveler bir nesil halinde Mayıs'tan Temmuz'a kadar uçarlar. Kışı da tırtıl halinde geçirirler.

Scopula immutata

Almanca adını sanırım kanatların üzerindeki dört küçük noktadan alıyor. Yukarıdaki fotoğrafta bunların üç tanesi oldukça belirgin bir şekilde görülmekte. İngilizce adı ise heralde turuncu kahverengi dalgalı desenden geliyor.

22-35 mm arasında olan bu güve genelde iki nesil halinde uçar. Birinci nesil Mayıs ortasından Temmuz'a kadar, ikinci nesil de Temmuz'dan Eylül'e kadar görülebilir. Daha soğuk yerlerde tek nesil olarak Haziran ortasından Ağustos'a kadar uçarlar. Çok ender olarak da kısa süreli uçan (Ağustos sonundan Eylül ortasına kadar) bir ikinci nesil oluşabilir.  

Kışı tırtıl olarak geçirip ilkbaharda koza yaparlar.

Ematurga Atomaria

Erkek güve

22-34 mm büyüklüğünde olan bu güve türünde erkekler ve dişiler arasında büyük farklar görülür. Erkek güvelerin kanatlarının üst tarafı yukarıdaki fotoğraftaki gibi aşıboyası rengine sahipken dişilerde beyaz olur. Ayrıca erkeklerde antenler taraksı bir şekilde olurken dişilerde ip gibi düzdür. 

Birincisi Nisan ortasından Haziran'a, ikincisi de Haziran'dan Eylül'e kadar olmak üzere iki nesil halinde uçarlar. Yüksek bölgelerde ya da soğuk geçen yıllarda sadece tek nesil uçar.

Kozalarını toprakta yaparlar ve kışı da koza içinde geçirirler.

Bu tür en iyi sabahları ya da akşama doğru gözlenebilir 

Karınca kolonileri

Çocuklarla ormanda gezerken tabii ki bir sürü karınca görüyorduk ama geçen gün Serkan daha büyük bir keşifte bulundu. Patikanın alt tarafında kalan bir yerde çukurumsu bir bölgeyi incelemeye indiğimizde bu çukurun sürekli hareket halinde olduğunu gördük. Karıncalar çukurun içine sürekli bir şeyler taşıyorlardı. Aşağıdaki fotoğrafta bu çukurlardan birini güvenli bir mesafeden görebilirsiniz. Videoyu ise biraz cesaret gösterip daha yakından çektim.

Karanlık Orman Esmeri (Pararge Aegeria)

32-45 mm büyüklüğünde olan bu tür güneş gören ormanlık bölgelerde yaşar. Genelde çiçeklere değil de yapraklara ya da yere konarlar. 

Erkekleri kendi bölgelerine çok bağlıdır ve bu bölgeyi rakiplere karşı ellerinden geldiğince korurlar. Çiçeklere çok ender gittiklerinden besinlerini ağaç özsularından, olgun meyvelerden ve su birikintilerinden alırlar.

Kelebekler Nisan ortasından Haziran başına kadar ve Temmuz'dan Eylül ortasına kadar olmak üzere iki nesil halinde uçarlar. Bu dönemlerin dışında da tırtıllara rastlanır. Tırtıllar çeşitli çayır türleriyle beslenir ve dişi kelebekler de bu çayırlara yumurtalarını tek tek bırakır. Kışı tırtıl ya da koza halinde geçirirler.